Συμμετοχή της Επιστημονικής Διευθύντριας, κ. Α. Καραβασίλη, στο Κείμενο Ομοφωνίας για την αντιμετώπιση της Σπαστικότητας μετά από ΑΕΕ

Δημοσιεύτηκε στο επίσημο περιοδικό της Ελληνικής Νευρολογικής Εταιρείας, «Νευρολογία», Τόμος 28, Τεύχος 1, το Κείμενο Ομοφωνίας με θέμα την «Αντιμετώπιση της σπαστικότητας των άνω και κάτω άκρων μετά από ισχαιμικό Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο». Το κείμενο ομοφωνίας είναι το αποτέλεσμα συνεργασίας ανάμεσα στην Ελληνική Νευρολογική Εταιρεία, την Ελληνική Εταιρεία Αγγειακών Εγκεφαλικών Νόσων και της Ελληνικής Εταιρείας Φυσικής Ιατρικής & Αποκατάστασης.

Ιδιαίτερα σημαντική αλλά και τιμητική είναι η συμμετοχή στην ομάδα σύνταξης του κειμένου ομοφωνίας της Επιστημονικής Διευθύντριας του Κέντρου Αποκατάστασης & Αποθεραπείας “Διάπλαση”, κ. Αλεξάνδρας Καραβασίλη, ειδική Ιατρό Φυσικής Ιατρικής & Αποκατάστασης.

Με βάση τα συμπεράσματα του Κειμένου Ομοφωνίας η σπαστικότητα αποτελεί συχνό επακόλουθο των Αγγειακών Εγκεφαλικών Επεισοδίων (Α.Ε.Ε.), εμφανιζόμενη έως και στο 43% των περιπτώσεων. Η θεραπεία της σπαστικότητας πρέπει να ξεκινά έγκαιρα και να παρέχεται από ειδικούς Νευρολόγους και ιατρούς Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης, ιδανικά μέσω μιας διεπιστημονικής προσέγγισης.

Πιο αναλυτικά, στο Κείμενο Ομοφωνίας αναφέρεται ότι τα Α.Ε.Ε. αποτελούν τη δεύτερη συχνότερη αιτία θανάτου και την συχνότερη αιτία αναπηρίας ατόμων άνω των 60 ετών. Η σπαστικότητα είναι μια κινητική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από εξαρτώμενη από την ταχύτητα της κίνησης υπερτονία. Οι συχνότερες θέσεις εντόπισης είναι ο αγκώνας, ο καρπός και ο αστράγαλος. Η σπαστικότατα συμβάλλει σημαντικά στην επιδείνωση της δυσχέρειας των κινήσεων του προσβαλλόμενου άκρου, ενώ αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμες παραμορφώσεις αρθρώσεων, βραχύνσεις μυών, συγκάψεις, εστιακό άλγος, ακούσιες κινήσεις, επιδείνωση της αναπηρίας και δερματικές επιπλοκές. Οι θεραπευτικοί στόχοι περιλαμβάνουν τη βελτίωση της γενικής κατάστασης και της λειτουργικότητας του ασθενούς, τη μείωση των συμπτωμάτων και τη πρόληψη των επιπλοκών. Η αντιμετώπιση εμπεριέχει μη φαρμακευτικά μέσα όπως συνεδρίες αποκατάστασης με ειδικές τεχνικές, τη χορήγηση συστηματικών φαρμάκων, ενδομυϊκές εγχύσεις βοτουλινικής αλλαντοτοξίνης και πιθανώς τη χειρουργική αποκατάσταση των παραμορφώσεων. Η χορήγηση βοτουλινικής αλλαντοτοξίνης μπορεί να συμβάλει στην αξιοσημείωτη βελτίωση της διαταραχής του μυϊκού τόνου και των συνεπειών της και είναι ασφαλής, με συνέπεια να συνιστάται ως θεραπεία πρώτης γραμμής σε συνδυασμό με τις συνεδρίες Αποκατάστασης. Σε ανθεκτικές περιπτώσεις προτείνεται η εφαρμογή ενδοραχιαίας αντλίας βακλοφαίνης.

Μπορείτε να διαβάσετε το πλήρες Κείμενο Ομοφωνίας στο παρακάτω σύνδεσμο:

http://www.jneurology.gr/images/2019/Neyrologia_2019_1.pdf